SŁOWA - 1) kazania. Nazwy tej używano najpierw w stosunku do kazań przełożonych z greckiego, np. Grzegorza z Nazjanzu. Z Rusinów pierwszy użył jej metropolita Iłłarion, którego znane uroczyste kazanie, wygłoszone w obecności Jarosława Mądrego, zostało zatytułowane Słowo o zakonie i łasce (Słowo o zakonie i błagodati). Tak też zatytułował swe kazania Cyryl Turowski, Serapion Włodzimier-ski, autor 5 "słów"-kazari z pół. XIII w., a w XVI w. Maksym Grek i metropolita Daniił. 2) opowieści. W XIII w. tak właśnie zostało nazwane Słowo o wyprawie Igora i Słowo Daniiła Załącznika (Kazanie Daniela Więźnia) obok tytułu Molenije Daniiła Zatocznika (Prośba Daniela Więźnia). W XIII w. napisano wzniosłe Słowo o pogibieli msskoj ziemli (Słowo o ruinie ziemi ruskiej), przypuszczalnie jako wstęp do Żywota Aleksandra Newskiego (Żytije Aleksandra Niewskogo). W XV w. powstało Słowo o wielikom kniazie Dmitrii Iwanowicze (Słowo o wielkim księciu Dymitrze Iwanowiczu) mnicha Sofonija, nazwane później Zadonszczina (Zadońszczyzna). A zatem terminu "słowo" używano nie tylko w odniesieniu do kazań, ale także do utworów świeckich bądź na wpół świeckich i hagiograficznych, przykładem może
być Słowo o żitii i priestawlenii wielikogo kniazia Dimitńja Iwanowicza (pocz. XV w., Słowo o żywocie i zgonie wielkiego księcia Dymitra Iwanowicza). ES.
